بده دستاتو به من تا باورم شه پیشمی
می دونم خوب می دونی، تو تار و پود و ریشمی

تو كه از دنیا گذشتی واسه یك خنده ی من
چرا من نگذرم از یه پوست و خون به اسم تن

تو خیالمم نبود دوباره عاشقی كنم
ممنونم اجازه دادی با تو زندگی كنم

نمی دونم چی بگم كه باورت شه جونمی
توی این كابوس درد، رویای مهربونمی

می دونی با تو، پرم از شعر و ستاره
می دونی بی تو، لحظه حرمتی نداره
می دونی در تو، این خدا بوده
كه تونسته گل عشقو بكاره

وقتی حتی پیشمی، دلم برات تنگ می شه باز
عشق تو، تو لحظه هام حادثه ساز و قصه ساز

به جون خودت كه بی تو از نفس هم سیر می شم
نمی دونم چی می شه بدجوری گوشه گیر می شم

ممنونم كه بچه بازی هامو طاقت می كنی
هر چقدر بد می شم اما تو نجابت می كنی

هر كجای دنیا باشم با منی و در منی
نگران حال و روزم بیشتر از خود منی

می دونی با تو، پرم از شعر و ستاره
می دونی بی تو، لحظه حرمتی نداره
می دونی در تو، این خدا بوده
كه تونسته گل عشقو بكاره

می دونی در تو، این خدا بوده
كه تونسته گل عشقو بكاره